+32-(0)89 355246

Verzuring en vervuiling, twee verschillenden begrippen met raakvlakken

Verzuring en vervuiling, twee verschillenden begrippen met raakvlakken

Lees, aansluitend op dit artikel, over stille ontstekingen.

Verzuring en vervuiling zijn twee verschillende begrippen die vaak door elkaar gebruikt worden en voor veel misverstand zorgen, maar ze hebben raakvlakken. Verzuring heeft te maken met een verstoord zuur-base evenwicht en manifesteert zich op stofwisselingsniveau. Het gaat immers over metabolische zuren terwijl vervuiling zijn oorsprong vindt in de dikke darm en betrokken is bij de vertering. Voedingsmiddelen met een zuuroverschot leveren een risico op vervuiling en voedingsmid-delen met een base-overschot werken sterk reinigend. Het lijkt ingewikkeld, maar dat is het niet indien men beide begrippen afzonderlijk bekijkt.

Zuur-base evenwicht
Ons bloed is licht alkalisch en heeft een constante pH-waarde van 7,4 met slechts geringe schommelingen. Als de zuurgraad van het bloed lager is dan 7 spreekt men van acidose of verzuring wat niet zonder gevaar is omdat 6,8 pH gezien wordt als een kritische grens. Wijkt de zuurgraad uit naar 8 dan spreekt men van alkalose of een base toestand. Om de absolute waarde van 7,4 te verzekeren, maakt het lichaam gebruik van buffersystemen, o.a. door bijvoorbeeld calcium uit het bot te halen om het verstoorde zuur-base evenwicht te herstellen of in geval van alkalose door te hyperventileren. Het zuur-base evenwicht geraakt door meerdere oorzaken verstoord, maar vooral door een onjuist voedselpatroon. Voedingsmiddelen met een zuuroverschot hebben niets te maken met de zure smaak, want de meeste zuur smakende voedingsmiddelen hebben juist een base-overschot zoals de citroen. Men noemt dit vrije zuren. Trouwens, alle voedingsmiddelen bevatten vrije zuren omdat ze de natuurlijke suikers in voedings-middelen stabiliseren en de houdbaarheid verzekeren. De hoeveelheid natuurlijke suikers in een voedingsmiddel bepaalt de smaak. Zo bevat een banaan bijna evenveel zuur als een tomaat, maar zevenmaal meer natuurlijke suikers. De zuren die de zuurgraad van het bloed beïnvloeden zijn afkomstig van het eiwit, meer bepaald van de niet-metalen uit de aminozuren. Fosfor zet zich om in fosforzuur, zwavel in zwavelzuur enz. Alleen eiwitrijke voedingsmiddelen zorgen voor verzuring. Voedingsmiddelen met een hoog percentage aan eiwit werken sterk verzurend zoals vlees, vis, harde kazen, peulvruchten, noten, zaden en pitten, maar ook granen. Zuur en base hebben niets te maken met goed of slecht, het gaat om de verhouding. Voedingsmiddelen met een laag percentage aan eiwit zoals melk, fruit, bessen, groenten, watervruchten, groenten, wortel- en knolgewassen enz. werken ontzurend. Om een goed zuur-base evenwicht te verzekeren, eten we 20% eiwitrijk tegenover 80% eiwitarm.

Vervuiling
Vervuiling is totaal iets anders en gaat veel verder dan het eiwit. Wij vervuilen het lichaam met alles wat we eten. Als we gezond eten volgens de regels van een evenwichtige voeding produceert ons lichaam afvalstoffen. Dat is geen probleem omdat we over een zelfreinigend mechanisme beschikken. De lever heeft bovendien een ontgiftende werking. Wij beschikken over talrijke uitscheidingsorganen zoals de longen, de nieren, de darmen en huid om alles wat ongewenst is, uit te scheiden. We zweten heel wat gifstoffen uit. Frisdrank, gebak, voedingsproducten en versnaperingen zijn belangrijke vervuilers. Verder speelt milieuvervuiling een belangrijke rol, o.a. fijnstof en microplastic partikels.

Ontgiftende capaciteit
Omdat de hoeveelheid aangevoerde gifstoffen groter is dan de ontgiftende capaciteit van het lichaam ontstaat er een opstapeling van homotoxines en spreekt men van vervuiling. De dikke darm is de belangrijkste plaats. De dunne darm absorbeert de vrijgemaakte nutriënten uit ons voedsel omdat de darmvlokken als ‘minipompjes’ functioneren. Alles komt in de bloedsomloop en van daaruit in het extracellulaire vocht terecht, dit is het vocht waarin onze cellen leven. Net als visjes in een aquarium gaan de cellen op zoek naar voedsel dat ze verteren, wat we de stofwisseling noemen. Hier wordt het voedsel omgezet in menselijke stoffen en in bruikbare energie. De cellen hebben eveneens veiligheidsmechanismen zodat ongewenste stoffen eruit gefilterd worden. Maar gezien het grote aanbod van ongezond voedsel met residu’s van pesticiden, E-nummers, vulstoffen, medicijnen of andere milieugiften zijn deze filters ontoereikend.

De grote vervuilers
Eet men grote hoeveelheden vlees, vis en/of harde kaas dan verstoort men niet alleen het zuur-base evenwicht, maar veroorzaakt men ook rotting in de darmen. Indien de feces te lang in de dikke darm verblijven zoals bij obstipatie, dan ontstaan er ernstige rottingsprocessen die voor extra gifstoffen zorgen. Toegevoegde suikers zorgen voor gisting in de dikke darm. Bij veel mensen is de dikke darm een rottende en gistende riool. Terecht zegt men in de natuurgeneeskunde: ‘de dood schuilt in de darm’ en ‘genezen is ontgiften.’ Reken daarbij de negatieve invloed van fijnstof en extrafijnstof, microplastic partikels uit vis, cosmetica en de vele gifstoffen die overal aanwezig zijn in deze moderne samenleving, dan is het niet vreemd dat zoveel mensen grondig vervuild zijn.

Vaststelling van vervuiling
Dr. Reckeweg is de grondlegger van de Homotoxicologie. Hij heeft de graad van vervuiling bepaald aan de hand van 6 fasen. De drie eerste zijn de ‘humorale fasen’ omdat dan alleen de lichaamsvochten vervuild zijn, de drie laatste zijn de ‘cellulaire fasen’ waarbij de cellen vervuild zijn. Iedere fase kent zijn ziekten, vooral in de cellulaire fasen gaat het om ernstige en moeilijk te herstellen klachten. Dr. Mayer heeft de graad van vervuiling bepaald aan de hand van afwijkende lichaamshoudingen, buikvormen en gezichtsstructuren, m.a.w. men kan de graad van vervuiling bepalen aan de hand van uiterlijke kenmerken en verschijnselen. De vzw Europese Academie heeft de vatbaarheid voor vervuiling gerelateerd aan de persoonlijkheid (zie Persoonlijkheids-analyse).

Ontgiften
Gastro-intestinale therapieën zijn bedoeld om de cellen en het extracellulaire vocht te reinigen via een grondige darmsanering. Bij een vastenkuur wordt er geen vast of vloeibaar voedsel gebruikt. Dit is de meest grondige manier om te ontgiften. Bij een sapkuur gebruikt men uitsluitend vloeibaar voedsel in de vorm van sap. Dit is een milde kuur. Het volstaat meestal om het zuur-base evenwicht toe te passen. Men reinigt dan het lichaam geleidelijk aan. M.a.w, eet meer fruit en groenten, drink water, vers geperst sap, stop met frisdrank en beweeg voldoende, zo reinigt u iedere dag spontaan en dat is belangrijk. Om u behulpzaam te zijn bij het toepassen van het zuur-base evenwicht heb ik een handige kaart uitgewerkt waarop u meteen ziet welke voedingsmiddelen sterk of matig verzuren en welke juist ontzuren. Deze geplastificeerde kaart ‘Zuur-Base evenwicht’ kunt u bestellen bij de uitgeverij Acenia, www.kruid-en-boek.be. Wenst u zich te verdiepen in gezonde voeding, kruiden of natuurgeneeskunde volg dan een open cursus of een opleiding zoals Voedingscoach aan een van de vier scholen van de vzw Europese Academie voor natuurlijke gezondheidszorg in Antwerpen, Gent, Leuven, of Maastricht. Data en leslocaties vind u op onze website.

Voor meer informatie: www.europeseacademie.be
Neem contact op via: europeseacademie@skynet.be

Stille ontstekingen

Wie de veertig is gepasseerd kan last krijgen van stille ontstekingen, men voelt ze niet en toch zijn ze aanwezig. Het zijn de stille slopers die voor uitputting en ongemak zorgen en het risico op ziekten vergroten. Ze worden gemakkelijk in verband gebracht met vroegtijdige veroudering. Deze ontstekingen worden toegeschreven aan het eten van voedingsproducten die door de industriële behandeling en het ontbreken aan versheid worden veroorzaakt, o.a. door een verstoring van het bacterieel evenwicht en het verlagen van de immuniteit. Fruit en groenten helpen door de aanwezigheid van vitaminen en door flavonoïden, een ontstekingsremmende fytonutriënt. Er zijn een aantal keukenkruiden die deze ontstekingen wegnemen, o.a. kurkuma, verse basilicum, koriander, tijm, kruidnagel, knoflook, gember en citroengras. Tot ontstekingsremmend voedsel rekent men blauwe bessen, ananas en granaatappel, maar ook boerenkool, zuurkool en spinazie helpen. Olijfolie wordt eveneens aangeraden omwille van de aanwezigheid van polyfenolen. Wie gezond leeft, hoeft zich geen zorgen te maken omdat gezonde voeding, voldoende beweging en een positieve instelling de beste garantie zijn om geen stille ontstekingen te krijgen.